Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wnętrzarskie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wnętrzarskie. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 21 maja 2012

porobiło się

ostatnimi czasy, nawet dłuższej niż ostatnimi dużo się dzieję. od spraw rodzinnych po naukowe no i nie zapominając o technologicznych.
niedawno odzyskałam laptopa, tzn. poprzedni umarł śmiercią naturalną albo i nie po raz drugi, aktualnie zastępuje go nowy sprzęt.
człowiekowi się wydaje. bez laptopa można żyć, ale na Boga, nie w czasie sesji i takich zawirowań!

wracając do tematyki blogowej, jestem szczęśliwa, bo wszystko co miało wisieć, zawisło (nareszcie). choć po przebojach remontowych (rozpoczętych jakiś rok temu) pozostało jeszcze kilka kartonów. ale w wolnym czasie wezmę się za nie.


ikeowska szyna spełniająca funkcję trzymacza przyborów biurowych. no i jaskier. który padł.... i wylądował w maminym ogródku. 
aktualnie w drugiej doniczce znajduje się bluszcz. lubię takie roślinne akcenty w miejscu stworzonym do pracy.
zawisło również lustro i zegar. postanowiłam, że nie będę szaleć jeśli chodzi o wiszące przydasie. choć marzy mi się jeszcze ładny wieszaczek przy drzwiach, na torebki i takie tam.

...

a żeby się odstresować, wybrałam się z rodzicami na wycieczkę rowerową. Oni  - latem codziennie jeżdżą dla formy, ja postanowiłam dołączyć. pobiliśmy rekord kilometrowy, a mnie bolą dziś moje cztery litery.
było fantastycznie, gorący zapach lasu, później nadodrzański chłodek.


przepraszam za zdjęcie, ale robione telefonem. 
jak przystało na ... na mnie to nie mogłam się powstrzymać żeby po drodze nie skubnąć kwiatów.
a zaczęło się od żółtych wodnych kosaćców, przez łubin i nieznane mi chabazie.

a teraz znikam zrobić sobie śniadanie (ja i śniadanie... dziwne)
miłego dnia.
sobie i Wam.

ściskam!




poniedziałek, 26 marca 2012

weekend o godzinę krótszy

chyba każdy zauważył, że troszkę krócej się spało w ten weekend. osobiście bardzo nie lubię zmiany czasu na letni, bo jestem śpiochem. ale wracając do miasta przed godziną 19 było tak ślicznie jaśniutko na dworze, więc powiedzmy, że są pozytywne strony przyśpieszenia wskazówek zegarów.

z uwagi na to, że się zaczęło robić cieplej trudno jest mi usiedzieć na miejscu. i podróżuję, co wpływa na braki twórczości.
są też pozytywne strony, wzięłam się za wiosenne sprzątanie i odgruzowanie pokoju. pozbyłam się niechcianych mebli i oto swoje miejsce przeznaczenia odnalazła lampka:


ostatnimi czasy dość często bywam w szwedzkim sklepie na literkę I. od którego wrze na innych blogach z uwagi na nową kolekcję PS. przyznam, że bardzo lubię tam chodzić i czerpać inspiracje zazwyczaj nie wychodząc z pustymi rękami.

w nadchodzący weekend również szykuję się na wyprawę do Krakozji, więc nie sądzę, że zaroi się na moim blogu twórczo-wielkanocno.
ale nadrobię zaległości.

a teraz życzę miłego poniedziałku.
u mnie pod znakiem mycia okien.
ściskam.

poniedziałek, 12 marca 2012

budzimy się do wiosny

powoli chyba wychodzę z tego zimowego letargu gdzie twórczość była uśpiona. może to zasługa tej pogody, choć dziś na dolnym śląsku najpiękniej nie jest.

ukończyłam, nareszcie, pokazywane wcześniej ramki, czekały na siatkę. taką zwykłą, wyciętych z króliczych klatek.
ramki, będą potrzebne do różnych dekoracji oraz jako pomocniki biżuteryjne. a wyglądają tak:


sceneria troszkę wygląda na jesienną, ale kłącza winogron jeszcze są w zimowym uśpieniu i nie pałają zielenią, jeszcze troszkę.

mimo względnie wietrznego, ale miłego weekendu można było chwilkę usiąść na dworze z herbatką i kwiatami. takimi związanymi z ostatnim damskim świętem. wyprowadzanie kwiatów na dwór - tak by się przewietrzyły, wyglądało tak:


za cały zasyp tulipanów dziękuję. te termionowe i poterminowe również.

miłego początku tygodnia życzę.
ja obiecuję się poprawić twórczo.
już mam pomysł na poduszki.

ściskam.

niedziela, 19 lutego 2012

nie lenię się tak do końca

uroczyście sesję mogę uważać za zakończoną jakiś tydzień temu. nawet miałam ferie. całe 20 godzin do kolejnych zajęć.
jednak poprzedni tydzień na uczelniach rozpoczął się pracowicie, wieczory też były pracowite ze względu na spotkania ze znajomymi. no ale... trzeba było się spotkać.

czasu na handmejd nie było za dużo. nadrobiłam troszkę w weekend. plany na koniec tygodnia miały być inne, bo wyjazdowe. trochę odpoczynku, szperania po sklepach i biegówki. ale z uwagi na zamęt w Jakuszycach, Karpacz nie miał wolnych noclegów i tak zostałam w domu. może to i lepiej? bo teraz siedzę z herbatą i chusteczkami nad laptopem.

nie przedłużając, oto twór walentynkowy, pudełeczko. jeszcze przed dostatecznym wykończeniem (przepraszam za ołówek). 


baza pudełeczka to opakowanie biżuterii z yes którą kiedyś dostałam. czasami warto jest chomikować takie rzeczy.
wieczko zrobione, z różowych hortensji no i papieru. chyba klimat walentynkowy zachowany, ale bez pucułowatych amorków i piórkowych serduch.


prócz pudełeczka wymyślonego na ostatnią chwilę w weekend powstały jeszcze ramki, powstały to dużo powiedziane. zostały odnalezione i pomalowane. tu jeszcze w postaci surowej lecz pomalowanej i polakierowanej:


do ramek doszła jeszcze siatka z byłych króliczych mieszkanek i len z koronkami.
jak będą w pełni gotowe i zawisną na ścianie to pokażę.

ściskam. z czajniczkiem herbaty!
(nie dajcie się katarowi)

sobota, 10 grudnia 2011

uzależniłam się

chyba od zakupów książkowych i tych ikeowskich.
jak na razie tłumaczę to sobie jako potrzebę umeblowania do końca no i prezentów świątecznych. więc książki zakupione, jako prezent mikołajkowy, urodzinowy i świąteczny.

bo zapomniałam powiedzieć, że ja uwielbiam grudzień.ponieważ ja mam tyle świąt w tym miesiącu. i tyle prezentów ;)

oto pierwszy prezent, mikołajkowy (ale nie jedyny, jeszcze będzie okazja, żeby pokazać resztę. i ten najpiękniejszy-wymarzony).


pewnie większość kojarzy tą lampę i klosz. widziałam takie na Waszych blogach, później w sklepie no i musiałam ją mieć. jest po pewnych przeróbkach-teraz jest bardziej oswojona. 
aktualnie czeka na regale, bo jej przeznaczenie będzie na komodzie koło lustra, ale to w przyszłości, mam nadzieję, że niedalekiej.


...


a tu o przepysznej, przecudownej herbatce z czeskiego filmu (taki pub we Wrocławiu). ostatnio pita w oryginale w środę, w przerwie euforii jarmarku bożonarodzeniowego na Rynku (wiem, że nie NA a W Rynku, ale tu, w miejskiej gwarze, się jakoś tak utarło). aha jarmark - moje ulubione stoisko ze srebrną biżuterią (już nawiedzone ze zdobyczą 2 par kolczyków), ogólnie sporo hendmejdu - polecam.
ale miało być o herbacie, to moja ostatnia wariacja, z owocami leśnymi i pomarańczą:


przepis jest prosty, czarna herbata (w oryginale dilmah ceylon gold), do tego 2 plasterki imbiru, cytryna naszpikowana goździkami, laska cynamonu i najważniejsze, maliny (mrożone raczej, ale podgrzane i chyba troszkę soku z butelki dodanego) podane w dzbanuszku.


ja się w herbacie zakochałam. cudowna. a najlepsze są te maliny, które można wyjadać z kubeczka na samym końcu.
ostatnio z braku malin dostałam mieszankę owoców, pominęłam truskawki a resztę dodałam mrożoną (nie podgrzaną) i trochę babcinego soku z malin, i miodu. super jak dla mnie. znajomi też chwalili.

właśnie dzięki tej herbacie moja zima jest malinowa.

...

z uwagi na dzień wolny, zagniotłam pierniczki, to znaczy ciasto. jakoś wcześniej nie było mi z tym po drodze. ciasto, według przepisu z XVII wieku, powinno leżeć tak z miesiąc do dwóch w ciemnym, zimnym miejscu - czytaj w lodówce, poleży chyba tydzień, albo półtora.

pieczenie to pikuś, ale najwięcej czasu zajmuje zdobienie, pamiętam, jak z mamą siedziałyśmy nocami i zdobiłyśmy pierniczki bo były potrzebne na szkolne kiermasze.

czekając aż masa (masło, cukier, przyprawy) ostygnie czytałam książkę, polecaną przez kilka blogowiczek, która ma być prezentem, więc nie powiem co to.
no, może ujawnię, że autorka jest apetyczna (chyba wiecie o kim mówię):


ja też mam często zimne ręce, więc jestem idealna do zagniatania ciasta :)

co do ciasta, to powiem, że kolejną moją słabością są takie małe, chrupiące przekąski... no może nie takie małe:


zdjęcie może sprzed 20 minut. 
bo ja mam tak, że to wieczorem, albo w nocy mnie napada, żeby coś ugotować. no i wtedy nie ma zmiłuj.
więc powstało 6 małych pizz.

wersja z rukolą jest super, nie zapycha, ale jest sycąca.

...

ten post był chyba dla wytrwałych.
mam nadzieję, że się i tak podobało. bo musiałam czatować z aparatem czekając na słońce, albo sama doświetlać.

ściskam!


p.s. wiecie, że ostatnio znalazłam w kieszeni mojej alpaki (tak mówię na mój kożuszek, ale wcale nie jest z alpaki) dwie pachnące laski cynamonu?  chyba święta faktycznie się zbliżają


sobota, 26 listopada 2011

chyba zaczynam

widzę, że na Waszych blogach już od hmm... 3 tygodni pojawiają się akcenty związane ze Świętami. ja pewnie zaczęłabym też wcześniej, ale z czasem jest ciężko. dlatego w ten chorobowy weekend postanowiłam zacząć działać.

pewnego razu przechadzając się po markecie budowlanym, dość często odwiedzam to miejsce od tegorocznego lata, zobaczyłam światełka led-owe. postanowiłam zakupić i udekorować. przypadkiem nawinęły się też anielskie skrzydła w wersji mini. i tak oto zdobią moje lustro... jeszcze nie powieszone, ale spełnia oczekiwania:


bardzo ładnie i tak dziewczęco to wygląda. a wieczorem... wcale nie jak dyskotekowa tania dekoracja!

no i okno dostało reniferów i śnieżynek, zwierzaki są z ikei, wyszperane w dziale z ozdobami świątecznymi. a śnieżynki, z marketu budowlanego. ładnie połyskują na świetle.


w oknie delikatnie wieczorami odbija się światło ledów.


dziś też usiadłam do stołu i do maszyny. powstały, uwaga, aż 4 kartki świąteczne. chciałam je pokazać, ale jak zaczęłam robić zdjęcia, to się okazało, że za ciemno i wyszły niespecjalnie. więc trzeba będzie poczekać na słońce. czyli prawdopodobnie pokażę je jutro.

a teraz znikam w czeluściach szlafrokowych.
z kieszeniami wypchanymi smarkatkami ;)





poniedziałek, 21 listopada 2011

pomau, pomau

jak mawia mój wujek - francuz.

nadrabiam zaległości, ale najgorsze, że zaległości nie hendmejdowe. 
znów wróciłam do wieczornego czytania. organizuję sobie czas uczelniany w przepełnionym kalendarzu. ale chyba nic poza tym. choć jest coś. byłam na świątecznych zakupach w Kreaterii, ale tak fizycznie. no i nakupiłam troszkę świątecznych papierów na kartki. może uda się coś zrobić, albo w weekend albo w tygodniu... trzymajcie kciukalce!   oj... i pierniczki trzeba zagnieść... ehh

w każdym razie, wykopałam z garażu taki to świecznik, już od dawna miałam na niego chrapkę!


gdzieś, lecz nie wiadomo gdzie, jest jeszcze jeden, troszkę podobny, ale ten ładniejszy. 
tylko muszę coś wymyślić na tą rdzę, choć dodaje uroku, miło byłoby się jej pozbyć.
na moje okno to on był polewany emalią a później wypalany... więc warstwa emalii jest dorodna i śliczna.
a może ktoś ma pomysł na odrdzewienie?

...

w miniony piątek odbyło się rozdanie dyplomów mojego wydziału. bardzo sympatycznie, lecz niewiele osób postanowiło odebrać ten dokument w Auli Leopoldina.
po uroczystości zostałam zaproszona na obiad do bardzo miłej restauracji naprzeciwko Uniwersytetu w Marinie, czyli przystani jachtowej.
bardzo spodobała mi się ascetyczna ale urocza dekoracja stołu... i te kolory:


obok siebie miałam okno z widokiem na UWr. ślicznie!


a na sam koniec, a raczej, przynajmniej jak dla mnie, początek dnia, ulubione wiosenne kwiatki - hiacynty!
tej jesieni cieszą się u mnie dużym powodzeniem.
mam ich aż 5 na oknie... aż mi osłonek na doniczki brak ;)
ściskam!




sobota, 22 października 2011

pusto

nie mam pomysłu, a może nawet pomysły mam. ale nie chce mi się zrobić. jakaś taka niemoc twórcza.

ale od wczoraj mam smaka na bezy na gorących malinach, kiedyś jedzone w Bydgoszczy u Sowy w cukierni. ale zrobię takie domowe. ale jeszcze nie dziś.

dziś jest dzień porządków. staram się ogarnąć pozostałości remontowe, poskładać, poukładać co nieposkładane i niepoukładane.

a to butelka z okna. nawet mi się spodobał motyw lawendy w butelce. ów szkło znalazłam w szafce z rozpuszczalnikami u mojej babci. odczyściłam ją i mam.


ściskam !
( to ponoć rozluźnia układ współczulny )

piątek, 21 października 2011

sezon dyniowy otwarty

wbrew pozorom nie będzie o dyniach, choć właśnie zajadam krem z dyni z mleczkiem kokosowym i dużą ilością curry. z uwagi na to, że zupka się szybko kończy, to zdjęć brak.
ale postaram się nadrobić zaległości.
w każdym razie odzyskałam laptopa i czekałam na jasny dzień by móc zrobić kilka zdjęć. oto i one. na sam początek zapowiadana broszka musztardowa. udoskonalona o koraliki. (kurcze, uwielbiam ten kolor, tak na tą jesień):


szukając koralików natknęłam się na śliczne różyczki które idealnie nadają się na kolczyki, widziałam kiedyś podobne w jakieś galerii handlowej w niebotycznej cenie. a tu ledwo 2 złote za parę...


miło jest oszczędzać na takich rzeczach, w szczególności jak można je zrobić własnymi łapkami a później ktoś się zapyta 'gdzie Ty takie cudo kupiłaś?".

mam sporo zaległości w pokazywaniu Wam tego co udało mi się kupić kiedyś. ale powoli, powoli.

a na sam koniec, żeby Was nie zamęczać troszkę uchylam rąbka tajemnicy mojego nowego wystroju w pokoju. a tu aniołek, bardzo dla mnie wartościowy, wreszcie znalazł dla siebie odpowiednie miejsce:


no i w otoczeniu moich jesiennych ulubieńców, czyli wrzosów. to już kolejna partia kupiona w poniedziałek w lidlu. teraz zakochałam się w białych, śliczne, prawda? osłonki z ikei wyszperane:


życzę miłego dnia, u mnie dość słonecznego.
a teraz wybieram się z pełniutkim brzuchem na spacer.
ściskam !




poniedziałek, 3 października 2011

A - psik !

"Spotkał katar Katarzynę, a - psik!
Katarzyna pod pierzynę, a - psik!"

chyba to najlepiej charakteryzuje mój obecny stan zdrowia, Brzechwa wiedział o kim napisać ;) no ale nie można zaniedbywać obowiązków z uwagi na katar, kaszel, temperaturę, złe samopoczucie... dobrze, już nie będę mówić dalej.

w poprzedni weekend, piękny i słoneczny postanowiłam spróbować postarzania białą i brązową farbą na przykładzie skrzyneczki przywiezionej z Zakopanego. powiem, że chyba aż tak źle nie wyszło. będzie się ładnie komponować na komódce.


oczywiście do kompletu z pigwami (nie mylić z pigwowcem). już dojrzewają, niedługo będzie czas na obieranie i nalewkę pigwową mojego taty. ponoć idzie w nogi, tak mówią inni. ja tego nie zauważyłam.
a tutaj inna perspektywa z szyszkami:


z uwagi na dość dobry efekt (tylko muszę kupić nowy lakier matowy), kolejnym obiektem do postarzenia będzie lustro, które zawiśnie w nowo odświeżonym pomieszczeniu.
co do remonto do dużo by opowiadać. meble prawie wszystkie mam już skręcone, brakuje tylko stołu. ale problem jest w tym, że nie wiem, gdzie i jak mi się wszystko zmieści. będzie dobrze... - musi być ;)

a tu kolejna konstrukcja ostatniego weekendu, pomysł zaczerpnięty z Werandy:


nie dość, że szyszki chmielowe ślicznie pachną, to jeszcze na wietrze lekko szumią. ślicznie.

aha no i w sprawach zaległych zakupów, oto nabytek, potrzebny do torebki, zawsze można coś tam schować, co niekoniecznie musi cieszyć wzrok przypadkowych torebkowych gapiów:


cudo zostało stworzone przez Kitty z TEGO bloga. zauważyłam, że pracuje ona również dla RUPIECIARNI, gdzie serdecznie zapraszam. oczywiście we Wrocławiu.

tyle tego dobrego. teraz znikam do układania książek, torebek i takich innych.
mam nadzieję do szybkiego kolejnego razu.
ściskam.

a - psik!




wtorek, 9 sierpnia 2011

uwaga! post wnętrzarski

nie było mnie tu dawno, to znaczy byłam, jestem na bieżąco z Waszymi blogami. ale zajmuję się teraz wnętrzami, a dokładniej pokojem. pisałam o tym wcześniej... ciągnie się za mną ten remont, już mam dość. najlepiej żebym mogła wyjść i wrócić dopiero po tym jak się skończy.
oto kilka fotorelacji z tych mozolnych remontowych robót:



pierwsze to zaraz po zdarciu tapety, paskudnej żółto-niebieskiej, która miała w założeniu mnie motywować do nauki. a kolejne to już po położeniu nowej, z włókna szklanego. nie mogłam znaleźć jakiejś normalnej tapety, więc pomyślałam, że ta będzie najlepsza - bo można ją malować. po prawej jest próba koloru. w rezultacie wyszło o wiele jaśniej. czeka mnie położenie jeszcze 2 warstw farby na ściany.
a dlaczego tapeta? ściany w starym budownictwie wielkopłytowym są strasznie nierówne. a położenie tynków mineralnych wiązałoby się ze strasznym kipiszem w całym mieszkaniu, no i sama nie dałabym rady.
a tu zdjęcie kobiety pracującej...


jestem ciekawa w jakich strojach Wy wykonujecie brudzące prace? ja znalazłam stare bojówki i jakiś t-shirt, było mi bardzo wygodnie, a wyglądałam... hmmm tak jak malarka ;)
na sam koniec wnętrzarskiego posta, coś handmade, ale zrobione moimi zachlapanymi farbą rączkami. oto матрёшка. śliczna broszka. służy mi jako ozdoba do żakieciku i innych ciuchów.


a zdjęcie wykonane w stylistyce budowlanej, choć tego nie widać, to żakiet wisi na drabinie w malowanym pokoju.

miłego dnia życzę.
i niech przestanie wiać we Wrocławiu!