Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kulinarnie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kulinarnie. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 27 marca 2012

tydzień o godzinę krótszy

jakoś nie mogę się przestawić z tym czasem. mam trudności ze spaniem, nie mogę podnieść się z łóżka. niby to u mnie normalne, ale sama czuje, że mam rozwalony wewnętrzny zegar i równowagę. może powoli się pozbieram. 

w każdym razie z racji nieprzespanych późnych wieczorów w kuchni powstają słodkości, czyli moja ostatnia miłość - tarta z truskawkami (świeżymi. poprzednie jakie kupiłam były słodkie i pachnące, jak te latem. aktualne pachną i nic poza tym, ale szczypta cukru i 10 minut leżenia daje swoje słodkie rezultaty). 

tu wersja z serkiem mascarpone z cytryną, żeby nie był taki mdły:


ostatnimi czasy mam spory apetyt i ku mojemu zaskoczeniu przyjechał do mnie domowy chlebek, wyproszony już od dawna. z formy jaką sama kupiłam "piekarzowi".
chlebek cudny i smaczny. dziękuję.


pięknie prezentuje się z kuchennymi gadżetami wyszperanymi z czeluści babcinych szuflad.
nie zapominając o urodziwej podkładce, nagrodzie w candy.

miłej nocy.
ściskam na miłą środę i resztę tygodnia.

p.s. trzymajcie za dobrą pogodę w weekend w krakozji.

niedziela, 15 stycznia 2012

lubię niedzielę

niedziela to bardzo sympatyczny i piżamowy dzień tygodnia, choć chyba sobota jest podobna. miło jest wstać troszkę później, zjeść na śniadanie grzanki z serkiem twarożkiem, ze śmietanką i szczypiorkiem co wyrósł niespodziewanie w cebulaku.

to może nie jest śniadanie, ale przedwczorajsza przegryzka do filmu "obsługiwałem angielskiego króla" - szczerze polecam, film i przegryzkę:


no więc, migdały przyprażyć na patelni. jak staną się brązowe, to dolać 2 łyżki oliwy i troszkę soli, najlepiej gruboziarnistej. chwilę przesmażyć. poczekać aż wystygnie, dodać do oliwek i zajadać. proste!

wracając do tematu śniadania, nie obyło by się bez miseczki i kubeczka ceramiki bolesławieckiej. uwielbiam je. miseczka jest taka akuratnia do jogurtu, czy migdałów z oliwkami.

nie mogę zapomnieć też, że najlepsze poranki niedzielne są w towarzystwie radia wrocław. od godziny 7 czyli  ludowa lista przebojów (regionalnych oczywiście) i tak do 12 z przepisami na nalewki, syropy, ciasta i wszystko inne. polecam, z czystym sercem.


a tu jeszcze nie wyschnięta, koperta kulturalna. czyli miejsce na składki kulturalne. czyli wejściówki do teatrów, kin, na książki i takie tam. takie postanowienie noworoczne. 
dobrze mi idzie, bo mam już bilety do wtw na 'białe małżeństwo'.
...
poprzedni weekend spędzony był znów w Karpaczu na biegówkach, miło, śnieżnie, choć wiało troszkę. 
a ja jestem już coraz lepsza i mniej się wywalam.
ten weekend też jest biegówkowy, ale nie dla mnie.
bo ja mam sesję. (jak ja nie lubię tego czasu)

czas egzaminów nastał. więc będę tu sporadycznym gościem.
ale nadrobię. obiecuję!

trzymajcie kciukalce. następny egzamin już jutro.
ściskam, ze słoneczkiem za wrocławskim oknem


wtorek, 3 stycznia 2012

już noworocznie

pochwalę się Wam co robiłam na Sylwestra.
 mówiłam, że czekam na wyjazd kończący stary rok. no i zostałam wywieziona do Karpacza na kilka dni, gdzie stawiałam pierwsze kroki na nartach biegowych, co było już od roku nie tylko moim marzeniem. 
a wiadomo, marzenia trzeba spełniać, więc biegałam na nartach w śnieżnym (jupi!) otoczeniu Karkonoszy. upadałam ile wlezie i śmiałam się leżąc na śniegu ze skrzyżowanymi nartami. ale powiem szczerze, lubię to! i mam nadzieję, że już niedługo powtórzę wyczyn.


a teraz troszkę prezentowo. czyli literacki przegląd tego co czekało na mnie pod choinką i jednocześnie tego z  czym spędzam ostatnie wieczory:


literatura ciężka i pokaźna, aż mam wrażenie, że regał niedługo się ugnie.
sporo inspiracji, nie tylko kulinarnych, ale oczywiście i hendmejdowych.
do tego trochę tradycji i opowieści o silnych i fascynujących kobietach.
pod choinką znalazłam też czajniczek do parzenia kawy po włosku, słoiczek kandyzowanego cukru, słodycze... aha i głośniki, żebym lepiej słyszała wszystkie dźwięki muzyki.

a powracając do podróży już Noworocznej. zatrzymaliśmy się w Jeleniej Górze (która mi się coraz bardziej podoba) i zachwyciłam się wieloma wystawami, między innymi sklepu z produktami eko i z wyposażeniem wnętrz. żałuje jedynie, że z uwagi na 1.01 były zamknięte, ale pewnie dzięki temu mój portfel odetchnął z ulgą:


przepraszam za jakość zdjęcia, ale wieszaczki były przecudnej urody:


to jeszcze nie koniec. jak wiadomo w większości sklepów rozpoczynają się lub trwają już wyprzedaże. więc i ja się skusiłam na zakupowe szaleństwo tym razem biżuteryjne i dodatkowe. oto mała cząstka upolowanych rzeczy:


i na sam koniec. no może tylko dla wytrwałych. wczorajszy wypiek, czyli dawno nie robione: ciasteczka lawendowe:


a teraz kilka postanowień 'popostowych':
1.wybrać się kolejny raz na biegówki
2.ograniczyć buszowanie po wyprzedażach
3.pojechać do Jeleniej na zakupy
:)

teraz kilka słów do Was - odwiedzający i blogerki

chciałabym aby ten rok obfitował w twórcze prace,
w niezliczoną ilość weny twórczej i pomysłów,
i dużo zdrowia,
i szukania radości w najbardziej prozaicznych rzeczach.

ściskam!

sobota, 10 grudnia 2011

uzależniłam się

chyba od zakupów książkowych i tych ikeowskich.
jak na razie tłumaczę to sobie jako potrzebę umeblowania do końca no i prezentów świątecznych. więc książki zakupione, jako prezent mikołajkowy, urodzinowy i świąteczny.

bo zapomniałam powiedzieć, że ja uwielbiam grudzień.ponieważ ja mam tyle świąt w tym miesiącu. i tyle prezentów ;)

oto pierwszy prezent, mikołajkowy (ale nie jedyny, jeszcze będzie okazja, żeby pokazać resztę. i ten najpiękniejszy-wymarzony).


pewnie większość kojarzy tą lampę i klosz. widziałam takie na Waszych blogach, później w sklepie no i musiałam ją mieć. jest po pewnych przeróbkach-teraz jest bardziej oswojona. 
aktualnie czeka na regale, bo jej przeznaczenie będzie na komodzie koło lustra, ale to w przyszłości, mam nadzieję, że niedalekiej.


...


a tu o przepysznej, przecudownej herbatce z czeskiego filmu (taki pub we Wrocławiu). ostatnio pita w oryginale w środę, w przerwie euforii jarmarku bożonarodzeniowego na Rynku (wiem, że nie NA a W Rynku, ale tu, w miejskiej gwarze, się jakoś tak utarło). aha jarmark - moje ulubione stoisko ze srebrną biżuterią (już nawiedzone ze zdobyczą 2 par kolczyków), ogólnie sporo hendmejdu - polecam.
ale miało być o herbacie, to moja ostatnia wariacja, z owocami leśnymi i pomarańczą:


przepis jest prosty, czarna herbata (w oryginale dilmah ceylon gold), do tego 2 plasterki imbiru, cytryna naszpikowana goździkami, laska cynamonu i najważniejsze, maliny (mrożone raczej, ale podgrzane i chyba troszkę soku z butelki dodanego) podane w dzbanuszku.


ja się w herbacie zakochałam. cudowna. a najlepsze są te maliny, które można wyjadać z kubeczka na samym końcu.
ostatnio z braku malin dostałam mieszankę owoców, pominęłam truskawki a resztę dodałam mrożoną (nie podgrzaną) i trochę babcinego soku z malin, i miodu. super jak dla mnie. znajomi też chwalili.

właśnie dzięki tej herbacie moja zima jest malinowa.

...

z uwagi na dzień wolny, zagniotłam pierniczki, to znaczy ciasto. jakoś wcześniej nie było mi z tym po drodze. ciasto, według przepisu z XVII wieku, powinno leżeć tak z miesiąc do dwóch w ciemnym, zimnym miejscu - czytaj w lodówce, poleży chyba tydzień, albo półtora.

pieczenie to pikuś, ale najwięcej czasu zajmuje zdobienie, pamiętam, jak z mamą siedziałyśmy nocami i zdobiłyśmy pierniczki bo były potrzebne na szkolne kiermasze.

czekając aż masa (masło, cukier, przyprawy) ostygnie czytałam książkę, polecaną przez kilka blogowiczek, która ma być prezentem, więc nie powiem co to.
no, może ujawnię, że autorka jest apetyczna (chyba wiecie o kim mówię):


ja też mam często zimne ręce, więc jestem idealna do zagniatania ciasta :)

co do ciasta, to powiem, że kolejną moją słabością są takie małe, chrupiące przekąski... no może nie takie małe:


zdjęcie może sprzed 20 minut. 
bo ja mam tak, że to wieczorem, albo w nocy mnie napada, żeby coś ugotować. no i wtedy nie ma zmiłuj.
więc powstało 6 małych pizz.

wersja z rukolą jest super, nie zapycha, ale jest sycąca.

...

ten post był chyba dla wytrwałych.
mam nadzieję, że się i tak podobało. bo musiałam czatować z aparatem czekając na słońce, albo sama doświetlać.

ściskam!


p.s. wiecie, że ostatnio znalazłam w kieszeni mojej alpaki (tak mówię na mój kożuszek, ale wcale nie jest z alpaki) dwie pachnące laski cynamonu?  chyba święta faktycznie się zbliżają


wtorek, 6 grudnia 2011

post mało mikołajkowy

chodził za mną już dłuższy czas... stroik adwentowy ze świeczkami. nigdy jakoś nie miałam weny, potrzeby, czegokolwiek... by go zrobić.
w weekend na wsi padało, a myślałam, że natnę sobie trochę gałązek świerka do domu. z motywacją, nagle wybiegłam w kaloszach i sztormiaku po sekatory i naciachałam (swoją drogą sztormiak i kalosze w grudniu?!). 
nie narzekam, bo chyba wolę taką pogodę niż ślizganie się po ulicach na śnieżnej brei i ogromne korki (bo drogowców zaskoczył śnieg w grudniu).

w każdym razie, na komódce z dekoracjami zamieszkał taki oto wytwór w drewnianym pudełeczku udoskonalonym przeze mnie;)


tekst na klipsie to "god jul" czyli życzenia wesołych świąt po norwesku/szwedzku, rok temu wpadłam na pomysł nauki języka szwedzkiego, ale spełzło to na niczym, a teraz nie mam za dużo czasu.
ale jeszcze kiedyś się nauczę, tak!


a tu moje ostatni wypieki, wiem, że powinnam raczej zająć się nareszcie wyrabianiem ciasta na pierniczki, ale jakoś pizza mi przypadła do gustu ostatnio:


i wersja z oregano i gruboziarnistą solą:


co do mikołajek, to jeszcze pokażę mój prezent w postaci klosza, który wczoraj troszczę pozmieniałam kując  się niemiłosiernie w palce.
ale to jak będzie lepsze światło. bo jak na razie jest szaro i ponuro.

no i ogłaszam tą zimę pod hasłem - zima z malinami!
(szczegóły później)


poniedziałek, 21 listopada 2011

pomau, pomau

jak mawia mój wujek - francuz.

nadrabiam zaległości, ale najgorsze, że zaległości nie hendmejdowe. 
znów wróciłam do wieczornego czytania. organizuję sobie czas uczelniany w przepełnionym kalendarzu. ale chyba nic poza tym. choć jest coś. byłam na świątecznych zakupach w Kreaterii, ale tak fizycznie. no i nakupiłam troszkę świątecznych papierów na kartki. może uda się coś zrobić, albo w weekend albo w tygodniu... trzymajcie kciukalce!   oj... i pierniczki trzeba zagnieść... ehh

w każdym razie, wykopałam z garażu taki to świecznik, już od dawna miałam na niego chrapkę!


gdzieś, lecz nie wiadomo gdzie, jest jeszcze jeden, troszkę podobny, ale ten ładniejszy. 
tylko muszę coś wymyślić na tą rdzę, choć dodaje uroku, miło byłoby się jej pozbyć.
na moje okno to on był polewany emalią a później wypalany... więc warstwa emalii jest dorodna i śliczna.
a może ktoś ma pomysł na odrdzewienie?

...

w miniony piątek odbyło się rozdanie dyplomów mojego wydziału. bardzo sympatycznie, lecz niewiele osób postanowiło odebrać ten dokument w Auli Leopoldina.
po uroczystości zostałam zaproszona na obiad do bardzo miłej restauracji naprzeciwko Uniwersytetu w Marinie, czyli przystani jachtowej.
bardzo spodobała mi się ascetyczna ale urocza dekoracja stołu... i te kolory:


obok siebie miałam okno z widokiem na UWr. ślicznie!


a na sam koniec, a raczej, przynajmniej jak dla mnie, początek dnia, ulubione wiosenne kwiatki - hiacynty!
tej jesieni cieszą się u mnie dużym powodzeniem.
mam ich aż 5 na oknie... aż mi osłonek na doniczki brak ;)
ściskam!




piątek, 21 października 2011

sezon dyniowy otwarty

wbrew pozorom nie będzie o dyniach, choć właśnie zajadam krem z dyni z mleczkiem kokosowym i dużą ilością curry. z uwagi na to, że zupka się szybko kończy, to zdjęć brak.
ale postaram się nadrobić zaległości.
w każdym razie odzyskałam laptopa i czekałam na jasny dzień by móc zrobić kilka zdjęć. oto i one. na sam początek zapowiadana broszka musztardowa. udoskonalona o koraliki. (kurcze, uwielbiam ten kolor, tak na tą jesień):


szukając koralików natknęłam się na śliczne różyczki które idealnie nadają się na kolczyki, widziałam kiedyś podobne w jakieś galerii handlowej w niebotycznej cenie. a tu ledwo 2 złote za parę...


miło jest oszczędzać na takich rzeczach, w szczególności jak można je zrobić własnymi łapkami a później ktoś się zapyta 'gdzie Ty takie cudo kupiłaś?".

mam sporo zaległości w pokazywaniu Wam tego co udało mi się kupić kiedyś. ale powoli, powoli.

a na sam koniec, żeby Was nie zamęczać troszkę uchylam rąbka tajemnicy mojego nowego wystroju w pokoju. a tu aniołek, bardzo dla mnie wartościowy, wreszcie znalazł dla siebie odpowiednie miejsce:


no i w otoczeniu moich jesiennych ulubieńców, czyli wrzosów. to już kolejna partia kupiona w poniedziałek w lidlu. teraz zakochałam się w białych, śliczne, prawda? osłonki z ikei wyszperane:


życzę miłego dnia, u mnie dość słonecznego.
a teraz wybieram się z pełniutkim brzuchem na spacer.
ściskam !




środa, 21 września 2011

wrzesien, melancholii nadszedł czas

trudna jest ta pogoda do życia. nic się nie chce robić. kiedy wychodzę z domu odziewam się w pomarańcze złamane zielenią. ogólnie jesień nastała, przynajmniej u mnie. wrzosy i wrzośce na parapecie, wszechogarniający nieporządek i brak wolnego kąta (czyli remont jest najtrudniejszy na końcu).
wczoraj byłam na zakupach w ikei, ale tak przelotem, po komodę i regał na zbiory książkowe. jestem zawiedziona brakiem kubeczków z melaminy. cóż.

wczoraj wytargałam (dosłownie) starego naumanna z szafy i zabrałam się do tworzenia. z uwagi na to, że wszystkie materiały i wstążki są na wsi musiałam się inaczej wyżyć twórczo. oto zapowiedź, jak narazie nie mogę pokazać w całej okazałości:


i kolejny bilecik zakładkowy do książki, z motywem chorągiewek, strasznie mi się spodobały, czy to z materiału na oknie, czy na kartkach, wygląda to uroczo, pomyślę jeszcze nad bieliźnianą odmianą ;)


skoro od wczoraj maszyna stoi na starym biurku, to dziś jadąc do miasta nie mogło mnie zabraknąć w resztkach tkanin, gdzie wykopałam dwie duże resztki polaru, szarego i błękitnego. oto wytworek - potrowek, czyli diabeł wcielony w królika, trochę muszę jeszcze udoskonalić technikę, ale straszy teraz przechodniów w oknie obok koszyka z wrzosami ;)



kilka dni temu, w saloniku prasowym, szukając kolejnych numerów pism wnętrzarskich i nie tylko urzekła mnie pewna okładka, chyba tylko kupiłam to czasopismo dla niej:


no i dla wywiadu. wrocławska aktorka Kinga Preis, jak dotąd mało znana, ale dzięki TVP i serialowi, gdzie gra gospodynię pewnego księdza, myślę, że mało kto by ją kojarzył. widziana przeze mnie ostatnio w sklepie była krótkowłosą rudą osobą, a teraz. piękna. 
zaczynam żałować, że nie mam piegów i blond włosów.


a tu ostatnia migawka z kuchni, z serii co robić z za dużą ilością pomidorków koktajlowych według nigelli:



dobrze. ja zmykam do kuchni płukać ryż na dzisiejszy sabat czarownic.
trzymajcie się ciepło i kolorowo.
w weekend ma być ponoć ciepło (mam nadzieję, bo wybieram się na święto miodu do Przemkowa).

pozdrawiam


p.s. muszę podgonić z zaległościami blogowymi (;)