sobota, 14 lipca 2012

ojej dziś sobota czternastego!

wczoraj, pewnie jak wszyscy doskonale wiedzą był piątek trzynastego. dużo pechowych opowieści krąży wokół tej daty. ja na przekór wszystkim i wszystkiemu, jako urodzona trzynastego (ubolewam, że nie w piątek) i obchodząca imieniny trzynastego, uwielbiam tą datę i nie widzę w niej żadnego zło wróżenia.
na dowód tego usiadłam wczoraj do maszyny i późnym wieczorem skończyłam tworzenie, oto dowody:


podkładka pod kubek, miseczkę... cokolwiek co znoszę na swoje biurko aby mi umilało wieczorne siedzenie przed laptopem.

od rana dzisiaj też usiadłam do maszyny i powstała większa podkładka pod... wszystko:


na zdjęciu prezentuje się jako podkładka pod mój niedawny zakup, czyli miseczkę z ikea w której trochę lodów i brownie (ciasto czekoladowe). a przepis zaczerpnęłam z Grabiny. w mojej wersji bez żurawiny, czysta czekoladowa rozkosz.
choć wydaje mi się, że muszę dopracować jeszcze przepis na własne potrzeby.

ach bym zapomniała, została również stworzona flanelowa łapka/uchwyt do gorących garnków, tu już na swoim miejscu, czyli na piecu:


mam trochę zaległości w opowiadaniu co u mnie nowego: testowanie kremu, kwiatowe zakupy i inne.
cieszę się, że wracam do szycia.

miłej soboty czternastego!

wtorek, 10 lipca 2012

siedlisko

pamiętam, że jak byłam mała i gdy widziałam ten serial w telewizji to zdecydowanie wolałam przełączyć na cokolwiek innego. jakoś nie podchodziły mi takie klimaty.

zdjęcie wyszperane TU

na zimowe święta zrobiłam sobie prezent wygrzebując w centrum taniej książki obszerną pozycję (skusił mnie chyba różowy grzbiet książki).
była to biografia Zofii Nasierowskiej. po kupnie zabrałam się za wertowanie i kątem oka zobaczyłam, że ma Ona związek z serialem 'Siedlisko'. pogrzebałam i zobaczyłam o co chodzi.
<samą książkę zaczęłam czytać od końca, od momentu wyprowadzki na mazury>

i tak dobrnęłam do serialu. a że ostatnio w TV w niedzielę można śledzić odcinki 'Siedliska' to ucieszyłam się jeszcze bardziej. wyczekuję, nastaje pora obiadowa i zasiadam do oglądania.
nawet ostatnio razem z mapą Polski żeby odszukać wszystkie serialowe miejsca (w rzeczywistości wieś nazywa się Łaśmiady).

chyba czasami trzeba dorosnąć do pewnych filmów a o książkach to już nie wspomnę.


ciekawe jakby tak kupić jakieś gospodarstwo na mazurach? Wam też się marzy taka sielanka?
zachęcam do bliższego przyjrzenia się książce i serialowi.


pozdrawiam. wszystkich skrytopodczytywaczy na czele z moim Tatą

kupiłam dziś orzechy piorące - będę testować ;)

poniedziałek, 2 lipca 2012

wake me up in july

tydzień spędziłam na wsi - WSI. i tęskniłam bardzo za wanną. przywiozłam sobie kilka glinianych skorup wyszperanych w czeluściach kuchennych szafek - idealne na zakwasy. wczoraj do późnego siedziałam też drylując i smażąc czereśnie. może coś z nich dziś powstanie, w sensie powideł w słoikach.
-to tyle co u mnie w poprzednim tygodniu.

wakacje mam już od miesiąca (to dzięki euro) ale chyba dopiero teraz zaczynam czuć je w kościach. 
z uwagi na dużoo czasu wolnego niedługo siądę do maszyny i papierkowej - scrampowej roboty.

zdjęcie  zapożyczone STĄD

a ja ściskam nadrabiając blogowe zaległości.
ile się u Was zadziało, hohoho.

czwartek, 21 czerwca 2012

owoce leśne

u mnie od poniedziałku można już dostać jagody w sklepach. oszalałam na ich punkcie. wieczorem siadam sobie wygodnie na fotelu i rozkoszuję się filiżanką jagódek (tu z maminymi poziomkami).


opanował mnie kulinarny szał. może dlatego, że czasami nudno. a wieczorami nie chce się oglądać wszystkich meczów. 
ostatnio postawiłam na potrawy mączne. były pierogi ze szpinakiem i bryndzą (w ramach czyszczenia lodówki) oraz bułeczki cynamonowe. 
przepis znaleziony o TU.


wyszły smakowicie.
bo kto powiedział, że cynamon i żurawina jest dobra tylko w grudniu?

do tego światełka choinkowe. już kiedyś pojawiły się w zimowych postach. tym razem zawitały na parapet. tworzą fajny klimat wieczorem i nie przypominają choinki. do tego jagody, książka i zielona herbata - ideał.
światełka pomogły mi przetrwać wczorajszą paskudną burzę. tak mocno świeciły w oknie, że błyskawice przy nich to pikuś.
więc są dobre na wszystko o każdej porze roku ;)

miłego dnia

poniedziałek, 18 czerwca 2012

roboczy weekend

pomijając całe piłkarskie szaleństwo tego minionego weekendu działo się dużo więcej.
nie wiem, czy to dzięki obejrzeniu filmu 'Coco Chanel' (po którym spodziewałam się trochę więcej) ale w sobotę zasiadłam do maszyny, która dzięki wspólnym rodzinnym działaniom ożyła. stworzyłam kilka woreczków na przyprawy, grzyby i inne 'przydasie'. 
cieszę się, że znów wróciłam do swojego żywiołu i w całym domu można było usłyszeć turkot starego łucznika. mój tato podsumował, że jestem krawcową, szwaczką czy jak zwał tak zwał, ale artystyczną ;)


wolne dni minęły nie tylko na szyciu ale na twórczym czy odtwórczym myśleniu, tak powstał widelec na kalendarz (pomysł widziany na jakimś zagranicznym blogu). nie wiem czy Wy też tak macie, że do kalendarza w kuchni przypinacie ważne karteczki? 
tu pokazuję półprodukty, ale chyba wiecie co z nimi zrobić (magicznym klejem klamerkę przykleić do widelca). widelec drewniany - zdobyczny z jakiejś knajpki ze smażonymi krewetkami, nieużywany tylko szybko schowany do torebki, a jak wiadomo rękoma jeść też można.


i ostatni pseudo kulinarny akcent weekendu, czyli moja wyprawa po kończące się już kwiaty czarnego bzu. najlepiej szukać z dala od dróg, gdzieś na mało uczęszczanych leśnych duktach. a po co były mi kwiaty? -sok? nie sok już mam, kilkanaście buteleczek w spiżarni. 
a kwiaty były na krem/maść:


przepis znaleziony w ostatnim 'Sielskim życiu'. 
co potrzebne? baldachimy czarnego bzu, olej migdałowy i wosk pszczeli. kwiaty z łąk, olej z dobrze zaopatrzonego marketu, można też poszukać w internecie, ale w sklepie wyszedł dużo taniej (uwaga: to OLEJ a nie olejek migdałowy - według mnie można też zastosować olej ze słodkich migdałów, ale jest droższy) a wosk - z internetu, żółty lub bielony, ja wybrałam żółty. trochę czasu trzeba było poświęcić na przygotowania, moczenie w oleju, podgotowywanie co 24 godziny, ale mam nadzieję, że się opłacało.
właśnie kończę przygotowania i moje kremy/maści tężeją po dodaniu wosku. zobaczymy jak wyjdzie.

weekend nie był jedynie artystyczny, ale i fizyczny, dużo czasu spędziłam na rowerze a wczoraj wybrałam się na Śnieżne Kotły. pobiłam kilka rekordów (w 20 minut dobiegłam do schroniska, choć czasówka wskazywała 45 minut - wygrałam zakład!), myślałam, że wczoraj nie wysiądę z auta. dziś jest lepiej, choć po krótkim spacerze do sklepu moje kolano, kiedyś nadwyrężone w Tatrach daje o sobie znać. wiadomo- sport to zdrowie ;)

pozdrawiam z mrożoną kawą i nową płytą Janusza Radka.
miłego tygodnia

niedziela, 10 czerwca 2012

słodko różanie

chyba jakby ktoś mnie zobaczył w piątek krzyknąłby: wiedźma, znachorka, idź przepadnij siło nieczysta. 
tak, chyba tak wyglądałam z wariackim uśmieszkiem, sianem na głowie, obsypana kwiatami dzikiej róży ucierając jakąś papkę w moździerzu. w każdym razie efekt końcowy jest powalający:


a dokładniej to 2 słoiki pełne cukru różanego (przepis wykopany o TU).
przygotowuję się też na inne pyszności z róży, w której się zakochałam chyba będąc w Bułgarii kilka lat temu.

...

weekend minął pod znakiem meczów, stref kibica - międzynarodowych, odwiedzania rodziny oraz rozlewania soku z czarnego bzu, wytworów różanych i takich tam.

koniec tygodnia był ciężki.
może początek będzie lepszy.
tego wszystkim życzę.

niedziela, 3 czerwca 2012

jaśmin i czarny bez

ten weekend był z serii 'muszę sobie odpocząć'. wyjechałam więc na głęboką opolską wieś. mimo niesprzyjającej wietrznej i zimowej pogody (w nocy były 4 stopnie) oraz bezskutecznych namów do zapalenia w piecu - naładowałam się.
otaczały mnie pachnące piwonie, jaśmin obok którego nie udało mi się przejść bez zachwytu (dlatego mam teraz kilka gałęzi w pokoju produkujących oszałamiający zapach).
ale zdecydowanym faworytem był czarny bez. kilka kwiatowych parasoli produkuje sok w wielkim słoju w kuchni, ale bezapelacyjnie wygrały naleśniki z kwiatów. nie mogłam się naprosić przez kilka lat mojej mamy żeby je zrobiła, więc wzięłam się sama do pracy. efekt był... pachnący i pyszny. polecam wszystkim. przepis banalnie prosty: robimy ciasto naleśnikowe, maczamy w nim umyte i osuszone kwiaty, smażymy, posypujemy cukrem i jemy:)


weekend się skończył. już nie siedzę w kuchni między piecem a miotłą.
ale na jutrzejszy obiad zachomikowałam kilka kwiatów bzu.

czas się wziąć w garść i walczyć dalej z uczelnianą biurokracją.

ściskam, życząc miłego tygodnia.