poniedziałek, 18 czerwca 2012

roboczy weekend

pomijając całe piłkarskie szaleństwo tego minionego weekendu działo się dużo więcej.
nie wiem, czy to dzięki obejrzeniu filmu 'Coco Chanel' (po którym spodziewałam się trochę więcej) ale w sobotę zasiadłam do maszyny, która dzięki wspólnym rodzinnym działaniom ożyła. stworzyłam kilka woreczków na przyprawy, grzyby i inne 'przydasie'. 
cieszę się, że znów wróciłam do swojego żywiołu i w całym domu można było usłyszeć turkot starego łucznika. mój tato podsumował, że jestem krawcową, szwaczką czy jak zwał tak zwał, ale artystyczną ;)


wolne dni minęły nie tylko na szyciu ale na twórczym czy odtwórczym myśleniu, tak powstał widelec na kalendarz (pomysł widziany na jakimś zagranicznym blogu). nie wiem czy Wy też tak macie, że do kalendarza w kuchni przypinacie ważne karteczki? 
tu pokazuję półprodukty, ale chyba wiecie co z nimi zrobić (magicznym klejem klamerkę przykleić do widelca). widelec drewniany - zdobyczny z jakiejś knajpki ze smażonymi krewetkami, nieużywany tylko szybko schowany do torebki, a jak wiadomo rękoma jeść też można.


i ostatni pseudo kulinarny akcent weekendu, czyli moja wyprawa po kończące się już kwiaty czarnego bzu. najlepiej szukać z dala od dróg, gdzieś na mało uczęszczanych leśnych duktach. a po co były mi kwiaty? -sok? nie sok już mam, kilkanaście buteleczek w spiżarni. 
a kwiaty były na krem/maść:


przepis znaleziony w ostatnim 'Sielskim życiu'. 
co potrzebne? baldachimy czarnego bzu, olej migdałowy i wosk pszczeli. kwiaty z łąk, olej z dobrze zaopatrzonego marketu, można też poszukać w internecie, ale w sklepie wyszedł dużo taniej (uwaga: to OLEJ a nie olejek migdałowy - według mnie można też zastosować olej ze słodkich migdałów, ale jest droższy) a wosk - z internetu, żółty lub bielony, ja wybrałam żółty. trochę czasu trzeba było poświęcić na przygotowania, moczenie w oleju, podgotowywanie co 24 godziny, ale mam nadzieję, że się opłacało.
właśnie kończę przygotowania i moje kremy/maści tężeją po dodaniu wosku. zobaczymy jak wyjdzie.

weekend nie był jedynie artystyczny, ale i fizyczny, dużo czasu spędziłam na rowerze a wczoraj wybrałam się na Śnieżne Kotły. pobiłam kilka rekordów (w 20 minut dobiegłam do schroniska, choć czasówka wskazywała 45 minut - wygrałam zakład!), myślałam, że wczoraj nie wysiądę z auta. dziś jest lepiej, choć po krótkim spacerze do sklepu moje kolano, kiedyś nadwyrężone w Tatrach daje o sobie znać. wiadomo- sport to zdrowie ;)

pozdrawiam z mrożoną kawą i nową płytą Janusza Radka.
miłego tygodnia

niedziela, 10 czerwca 2012

słodko różanie

chyba jakby ktoś mnie zobaczył w piątek krzyknąłby: wiedźma, znachorka, idź przepadnij siło nieczysta. 
tak, chyba tak wyglądałam z wariackim uśmieszkiem, sianem na głowie, obsypana kwiatami dzikiej róży ucierając jakąś papkę w moździerzu. w każdym razie efekt końcowy jest powalający:


a dokładniej to 2 słoiki pełne cukru różanego (przepis wykopany o TU).
przygotowuję się też na inne pyszności z róży, w której się zakochałam chyba będąc w Bułgarii kilka lat temu.

...

weekend minął pod znakiem meczów, stref kibica - międzynarodowych, odwiedzania rodziny oraz rozlewania soku z czarnego bzu, wytworów różanych i takich tam.

koniec tygodnia był ciężki.
może początek będzie lepszy.
tego wszystkim życzę.

niedziela, 3 czerwca 2012

jaśmin i czarny bez

ten weekend był z serii 'muszę sobie odpocząć'. wyjechałam więc na głęboką opolską wieś. mimo niesprzyjającej wietrznej i zimowej pogody (w nocy były 4 stopnie) oraz bezskutecznych namów do zapalenia w piecu - naładowałam się.
otaczały mnie pachnące piwonie, jaśmin obok którego nie udało mi się przejść bez zachwytu (dlatego mam teraz kilka gałęzi w pokoju produkujących oszałamiający zapach).
ale zdecydowanym faworytem był czarny bez. kilka kwiatowych parasoli produkuje sok w wielkim słoju w kuchni, ale bezapelacyjnie wygrały naleśniki z kwiatów. nie mogłam się naprosić przez kilka lat mojej mamy żeby je zrobiła, więc wzięłam się sama do pracy. efekt był... pachnący i pyszny. polecam wszystkim. przepis banalnie prosty: robimy ciasto naleśnikowe, maczamy w nim umyte i osuszone kwiaty, smażymy, posypujemy cukrem i jemy:)


weekend się skończył. już nie siedzę w kuchni między piecem a miotłą.
ale na jutrzejszy obiad zachomikowałam kilka kwiatów bzu.

czas się wziąć w garść i walczyć dalej z uczelnianą biurokracją.

ściskam, życząc miłego tygodnia.

czwartek, 31 maja 2012

sezon truskawkowy

brak inwencji, brak motywacji do dalszej nauki. to się chyba nazywa zmęczeniem materiału.
ten tydzień mnie wykończył. próbuję jakoś odreagowywać - przez oglądanie filmów, dziś na tapecie był Karmel (film libańsko-francuski o pewnej grupce kobiet - polecam).
do filmu niezbędna jest przekąska, czyli kawa z ciastkiem i truskawki, może nie w takiej wersji tylko bardziej saute .


wersja ze zdjęcia to akurat ciasto na dzień matki, już dawno go nie ma (ciasta oczywiście). w wersji ostatecznej było przyozdobione melisą cytrynową. a przepis; prosty, biszkopt, mascarpone z cytryną i cukrem, i na to truskawki.

...

dziś ostatni dzień maja. szybko to zleciało, do tego bardzo intensywnie.
niedługo wakacje, więc muszę poczynić jakieś plany. a jak na razie to...

ściskam mocno i wracam do książek.
dobrej nocy.

niedziela, 27 maja 2012

weekendowo

ciężkie czasy nastały. a wszystko przez sesję (system eliminacji studentów jest aktywny). czasami się zastanawiam po co mi były kolejne studia. 
spokojnie, niedługo tak przestanę myśleć tylko niech się skończy czas egzaminów.
mimo, że jestem już po semestrze letnim i powiedzmy, że mam wakacje i do tego jest weekend to tego nie czuję.
 choć te kilka 'wolnych' dni upływa mi pod znakiem rzodkiewek z maminego ogródka i truskawek, które niedawno połączyłam z mascarpone i biszkoptem.


choć nie powiem, były też milsze dni tego weekendu, a przynajmniej jego początek. wspomnienia może zachowam dla siebie.

...

głupio mi trochę, bo już od przeszło roku prowadzę ten blog i ostatnio nie ma nic rękodzielniczego.
nie będę usprawiedliwiać się tym, że maszyny padły, a pieniądze na nową stopniały z uwagi na przymusową zmianę laptopa.
w wakacje się poprawię, obiecuję.

ściskam.
życzcie mi powodzenia na ten trudny czas.

poniedziałek, 21 maja 2012

porobiło się

ostatnimi czasy, nawet dłuższej niż ostatnimi dużo się dzieję. od spraw rodzinnych po naukowe no i nie zapominając o technologicznych.
niedawno odzyskałam laptopa, tzn. poprzedni umarł śmiercią naturalną albo i nie po raz drugi, aktualnie zastępuje go nowy sprzęt.
człowiekowi się wydaje. bez laptopa można żyć, ale na Boga, nie w czasie sesji i takich zawirowań!

wracając do tematyki blogowej, jestem szczęśliwa, bo wszystko co miało wisieć, zawisło (nareszcie). choć po przebojach remontowych (rozpoczętych jakiś rok temu) pozostało jeszcze kilka kartonów. ale w wolnym czasie wezmę się za nie.


ikeowska szyna spełniająca funkcję trzymacza przyborów biurowych. no i jaskier. który padł.... i wylądował w maminym ogródku. 
aktualnie w drugiej doniczce znajduje się bluszcz. lubię takie roślinne akcenty w miejscu stworzonym do pracy.
zawisło również lustro i zegar. postanowiłam, że nie będę szaleć jeśli chodzi o wiszące przydasie. choć marzy mi się jeszcze ładny wieszaczek przy drzwiach, na torebki i takie tam.

...

a żeby się odstresować, wybrałam się z rodzicami na wycieczkę rowerową. Oni  - latem codziennie jeżdżą dla formy, ja postanowiłam dołączyć. pobiliśmy rekord kilometrowy, a mnie bolą dziś moje cztery litery.
było fantastycznie, gorący zapach lasu, później nadodrzański chłodek.


przepraszam za zdjęcie, ale robione telefonem. 
jak przystało na ... na mnie to nie mogłam się powstrzymać żeby po drodze nie skubnąć kwiatów.
a zaczęło się od żółtych wodnych kosaćców, przez łubin i nieznane mi chabazie.

a teraz znikam zrobić sobie śniadanie (ja i śniadanie... dziwne)
miłego dnia.
sobie i Wam.

ściskam!




sobota, 5 maja 2012

było to w maju...

przez cały majowy weekend chyba nie było większego lenia niż ja. co najgorsze, mój dluugi weekend skończy się dopiero za tydzień, więc mam jeszcze dużo czasu na nie robienie nic.

za to, spędziłam parę uroczych chwil na dalekiej wsi. spotkałam tak różne stworzonka, ale najbardziej urzekł mnie ten osobnik:


dziadek zawsze mi mówił, że tam gdzie są chrabąszcze tam jest czyste powietrze. na jakiś czas zniknęły, ale widzę wielki powrót fruwających, łaskoczących stworzonek.

do uroczych chwil muszę dopisać też moment przed burzą, a raczej kilkoma grzmotami, bo burza była nieudana.
na chwilę powietrze stanęło, unosił się zapach pachnących jabłoni, grusz, śliw; a później mocny podmuch i wszystkie płatki zawirowały w powietrzu - to było coś.

...
 


nadszedł sezon konwaliowo-bzowy. już w pokoju mam dwa bukiety, które wieczorową porą roztaczają taki zapach, że aż w głowie się kręci.

powiem szczerze. od wczoraj mam chęć wytaskania maszyny z szafy. ale po 1 to nie wiem, która działa. bo łucznik się obraził, jedna nie ma paska. no nie wiem.w każdym razie moje chęci nic nie wskórały. ale może dziś...

jak widać moja twórczość zamarła. trzeba się zmobilizować.
ściskam słonecznie, znów ze wsi, ale już nie tak dalekiej.