czwartek, 20 grudnia 2012

pieRRRniczki

pierniczkowa manufaktura działała cały poprzedni weekend. oto są efekty!


w tym roku serduszka opanowały ażurowe zdobienia lukrowe.

a ja znikam na uczelnię, od jutra zaczynam ostre przygotowania! choć wigilia w tym roku nie u nas w domu-to i tak trzeba przygotować ozdoby.

ściskam, tak przed końcem świata!


wtorek, 11 grudnia 2012

mikołaj-owe

kiedy byłam mała, nie przepadałam-wręcz nie znosiłam czytać książek. lektury czytała mi moja mama, bo mi się nie chciało. jak zaczynałam czytać książkę w łóżku, to momentalnie zasypiałam. 
aż tu nagle... sama tego nie podejrzewałam, ale teraz trudno mi zasnąć bez kilku stron książki czy gazety.
tym bardziej, nie podejrzewałam, że książka będzie mnie w stanie, aż tak wciągnąć, że przeczytam ją w jedną noc... z tą by tak było - tylko, że chęć snu wygrała. i tak w dwa wieczory przeczytałam mój mikołajowy prezent:


polecam - wszystkim tym, którzy uważają Mazurównę za wariatkę z tęczą na głowie, która 'lansuje' się w programie telewizyjnym oraz tym, którzy znają ją jako kobietę tańczącą-wyzwoloną.
bardzo fajnie się czyta, bardzo interesujące są te jej noce z mężczyznami - i to bez podtekstów.

...

mikołajki już były, za 2 dni inne święto a później Boże Narodzenie, więc czas zbierać prezenty! zawsze mam torbę z podarunkami zachomikowaną gdzieś w szafie. powoli, powoli już się wypełnia.
uchylam rąbka tajemnicy:


jak widać, jest przewaga książkowych prezentów!

Ale... muszę się wreszcie zebrać i zacząć robić kartki świąteczne, bo to najwyższy czas. na weekend mam zaplanowane pieczenie pierniczków i ich dekorację, sprzątanie już było, a później tylko wigilijne przygotowania. 

a na ten moment ściskam Was
jeszcze zakatarzona

i zapraszam na Jarmark Bożonarodzeniowy we Wrocławiu!

sobota, 1 grudnia 2012

już grudzień

mam ostatnio spore zaległości w blogowaniu... i to nie tylko w działalności na własnym blogu, ale również zaglądaniu do Was.
spróbuję nadrobić, choć może to być ciężkie.

...

wczoraj odwiedziłam sklep ikea, zobaczyłam świąteczne ozdoby i uświadomiłam sobie, oho 23 dni do Wigilii!

na szczęście już zaczęłam, przynajmniej kulinarne przygotowania, w mijającym tygodniu udało mi się zagnieść ciasto na pierniczki! według przepisu który mam (z XIX wieku) ciasto powinno leżakować sobie minimum 3 tygodnie, więc chyba zmieściłam się w czasie.

wracając do ikeowskich klimatów, to oświadczam, że zakochałam się w pewnej tkaninie, oto ona:

                                                zdjęcie pochodzi stąd.

tkanina jest przecudowna! taka świąteczna. idealna dla tych leniwych co im się nie chce ubierać choinki! (dla ścisłości, ubierać choinkę lubię, ale już z jej demontażem to tak średnio).

mimo mojej miłości do choinkowej tkaniny, nie zdecydowałam się na kupno. czemu? -nie wiem! może dlatego, że nie miałabym gdzie jej powiesić...
ale zastanawiam się nad tym, czy czasami przed samymi świętami nie będzie można jej kupić w cenie promocyjnej... może wtedy się zdecyduję?
albo w przypływie miłości pojadę tam i sobie kupię, ot co!

zobaczymy. jak na razie najpotrzebniejsze są chusteczki, gripex czy inne ustrojstwo i krem na podrażniony nos.
czyli przeziębienie kolejne, tak co 2 tygodnie coś mnie łapie i rozwala na łopatki.

ściskam, nie przesyłając zarazków!
miłego weekendu

poniedziałek, 5 listopada 2012

wieniec-wianek

przez ten 'długi' weekend udało mi się podczas spaceru nazbierać kilka jesienno-zimowych darów, tak oto powstał wianek na drzwi. lekko zachodzący na bożonarodzeniowe klimaty ale jednak też jesienny.
zrobiony na podstawie z leszczynowych witek, świerkowych gałązek, dwóch rodzajów dzikiej róży, liści jeżyny wraz z ususzonymi gałązkami, liśćmi róży oraz drucika miedzianego i sznurka lnianego prezentuje się następująco:


zdjęcie jakościowo marne bo wykonane telefonem (zapomniałam aparatu).

dobrej nocy.
bo rano trzeba wstać, choć już wiem, że mi się nie chce ;)

piątek, 2 listopada 2012

daawnoo


znów dawno mnie tu nie było. ale szczerze powiedziawszy nie mam czym się poszczycić i pokazywać na blogu.

moja wiejska maszyna do szycia znów odmówiła posłuszeństwa i jakoś od miesiąca jest na mnie obrażona i nie chce plątać od dołu, uprzedzę pytania - ona tak ma, po jakimś czasie sama się naprawi (mam nadzieję).

tak więc w rękodzielniczej szufladzie czekają pomysły, takie na dobry sen:



efekt pokażę jak będzie gotowe.
a to będzie coś z wkładką i to jak aromatyczną!

jakiś czas temu, baardzo dawno, obiłam surowym lnem i koronką pewną sosnową ramkę i nie miałam na nią pomysłu. leżała i leżała, aż się doczekała. i tak moje ulubione rękodzielnicze wyroby z jarmarku bożonarodzeniowego we Wro prezentują się, tak po prostu się prezentują ;)



nie mam weny ani dobrego światła dla lepszych zdjęć. może jak pogoda się lekko poprawi...

a tu niespodziewanka, która jako ostatnia wyszła spod maszynowej igły:



tylko fragment, bo całość owiana jest tajemnicą.

reasumując, żyję i mam się nawet dobrze, ale rękodzielniczy warsztat umarł. czekam na wenę lub cokolwiek innego co mnie zmotywuje do dalszego działania.

ściskam
dobrego popołudnia!

poniedziałek, 8 października 2012

zaległe kulinaria francuskie

troszeczkę zaniedbałam moje blogowanie, były różne powody. w życiu się zmienia, pogoda się zmienia, pory roku się zmieniają - a ja - siedzę przeziębiona z wielką herbatą w bolesławieckim kubku.

rozpoczął się rok akademicki, na głowie mam trochę więcej spraw, choć nie powiem, koniec lata był inspirujący - spędziłam trochę czasu przy maszynie, która raz chciała współpracować a raz nie - powstało coś polarowego różowego, ale nie mogę tego pokazać, bo to prezent na powrót ;) no i zakończeniem wakacji (dość długich aczkolwiek leniwych był wypad w tatry)

obiecałam dalszy ciąg opowieści o mojej wyprawie do Francji, tym razem będzie trochę kulinarnie, no to zaczynamy!



owoce morza - moja miłość od pierwszego spróbowania lata temu. 
tym razem dzięki podróży do Normandii miałam okazję w nadmorskim miasteczku Trouville Sur Mer zobaczyć rybaków wystawiających te piękności. ogrom, zatrzęsienie i ten zapach - nie da się opisać.
popołudniu gdy na bulwarze pojawiło się więcej ludzi, można było zjeść świeżutkie ostrygi, małże czy krewetki podawane na talerzach wysypanych lodem wraz z lampką wina.
ja sama zaopatrzyłam się w 3 litry muli i wciągnęłam je ze smakiem po powrocie do domu.


i kolejna miłość, ale tym razem mrożona. na pewną kolację, jako przystawka. a jako danie główne, oczywiście żabie udka - obsmażone w czosnku, szalotce, natce i zaprawione śmietaną. jadłam nie pierwszy i nie ostatni raz.


i troszkę słodkiego - czyli makaroniki. czaiłam się na nie cały wyjazd a kupiłam je ostatniego dnia w Lidlu. pięknie wyglądają, najtańsze nie są - ale powiem szczerze, szału nie ma. nie zauroczyły mnie smakiem. według mnie lepiej wyglądają niż smakują.
następnym razem mam obiecany kurs pieczenia własnych makaroników, takich domowych, pod okiem byłego szefa kuchni.

jeśli chodzi o francuskie kulinaria, to powiem tak - zawsze wracam z nadbagażem kilogramów. zupełnie inny styl jedzenia, nikłe śniadania, przelotne obiadki (z przerwą w pracy) i straszne, długie i obfite kolacje. nie powiem, że mi to nie pasuje, bo sama nie przepadam za jedzeniem śniadań, ale najadanie się na noc... eee to chyba nie dla mnie.

każdemu kto odwiedzi ten kraj polecam wizytę w sklepach spożywczych, ja jestem zachwycona bogactwem, nie tyle warzyw i owoców co różnorodnością mięs i dań gotowych (co może najzdrowsze nie jest, ale szybko można coś wykombinować dla tabunu gości).
ja najchętniej cały mój bagaż bym poświęciła na jedzenie, co jest mało możliwe, bo leciałam samolotem z bagażem podręcznym - przy okazji pozdrawiam pana celnika, który zarekwirował mi 2 sery twierdząc, że to płyn ale zostawił foie gras ;)

do napisania, Wasza, ostatnio kura domowa - z powołania i chęci
(napisałabym też o pewnym buraku, który podbił moje serce i o kacze w pomarańczach mojej ciotki, ohh)

ściskam

sobota, 29 września 2012

w górach schodziłam nogi

jeden z powodów dlaczego tu dawno nie zaglądałam...


wybaczycie?

;)