poniedziałek, 12 września 2011

święto wina

wczoraj, w bardzo miłej miejscowości miało miejsce, kolejne już, święto wina. a było to w Środzie Śląskiej.


prócz specjałów branży winiarskiej (zrobię małą reklamę i polecę winnice Jaworek z Miękini), można było nacieszyć oczy również rękodziełami:


oczywiście wśród straganów, można było wypatrzeć znajomą blogową twarz. i oczywiście dokonać zakupu:


ten przepiękny naszyjnik został wykonany przez Alegrię z Mojego warsztatu, gdzie serdecznie zapraszam. wisior przydał się już do stylizacji na wczorajszy wieczór w Rynku przy soku z kaktusa.

prócz świętowania końca winobrań i degustacji win, miałam okazję spotkać się z dużą częścią rodziny, z którą dawno się nie widziałam. spotkanie zaowocowało prezentem przywiezionym z dalekiej, powiedzmy, że mroźnej Islandii. ogólnie to od pewnego czasu marzyłam o skandynawskim koniku i oto i on:


dobrze. dość już o świętowaniu, choć może jeszcze troszkę. zobaczcie jaki kosz dostałam z okazji obrony ;)


no i się rozbestwiłam, taki długi post... ojej. ale cóż nadrabiam zaległości. 
i znów miałam Wam pokazać nabytki z Tatrzańskich wędrówek (i to nie będą siniaki i zadrapania, bo one już prawie zanikły:).
ale kolejnym razem.
kupiłam dziś trzy prześliczne i przetanie wrzosy (w Lidlu). wsadziłam je do koszyka... tak lekko jesiennie się zrobiło. ale ja mam jeszcze dużo pracy. trzeba remont dokończyć. wszystko się powolutku zrobi. jak będzie skończone to się pochwalę.

a i mam zdjęcie z ostatniej chwili z kuchni. dużo z Was pisze o 'lemon curd' więc i ja spróbowałam. jak narazie ledwo co znalazł się w słoiku, jak spróbuję to dam znać. aha przepis znalazłam TU.


smacznego wszystkim.






sobota, 10 września 2011

biały dunajec

jak wiecie, we wtorek wróciłam z gór, a dokładniej z Białego Dunajca, leżącego kilka kilometrów od Zakopanego. co roku organizowany jest tam adaptacyjny obóz duszpasterstw akademickich Opola i Wrocławia. więc do małej wioski zjeżdża się prawie 1000 studentów, którzy rano wychodzą w góry, wracają wieczorami. jest wspaniale.

byłam tam już 3 raz. a 2 raz jako turystyczna - czyli osoba, która zabiera grupki osób na tatrzańskie szlaki. jest tam bardzo, bardzo, bardzo miło. można się tam odstresować. podchodząc na szczyt zapomina się o wszystkim, bo skupiamy się nad tym, żeby nam język nie odpadł ale jak już staniemy na samej górze, zmęczenie nie ma znaczenia.

bywa tak, że często po pobycie w górach schodzimy do Zakopanego, np. do Piano (polecam grzane wino;) oczywiście multum oscypków, scypków, bryndz... jeszcze w lodówce mam kilka wiązek...
ale dość tego, czas na kilka zdjęć:






i na ostatnim zdjęciu, moje ulubione miejsce, czyli dolina pięciu stawów i szarlotka... ale od tego roku już bez bitej śmietany.

trudno jest opowiedzieć całą atmosferę tego wydarzenia, spotkania z góralami w kanjpie, nocne smażenie oscypków, mielonkę na trasach.

cudownie!

w następnym poście pokażę Wam co udało mi się kupić, oczywiście pod Gubałówką.

miłego weekendu życzę.



p.s. powiem Wam, że piszę do Was, jako świeżo upieczona pani licencjat socjologii ;)

środa, 7 września 2011

na szybko

wróciłam. z wesela i z tatrzańskich szczytów. cała i zdrowa. nawet kolano nie dokuczało. kocham ten moment kiedy cała zziajana, zmęczona podejściem widzę takie widoki. a to dla zazdroszczących. 
Wołowiec. najpiękniejsza pogoda. najpiękniejszy dzień.


idę impregnować drewniany nabytek, przy okazji oliwa dłoniom nie zaszkodzi.
a później przygotowania do wielkiego dnia w piątek.

szczegóły później.

piątek, 26 sierpnia 2011

kartki i pożegnanie

obiecałam kartki, które robię na jutrzejszy ślub, bardzo młodej osóbki. oto one; nadal nie mogę się zdecydować którą wręczyć. kartki są w formie kopert na pieniążki i luźną karteczkę z życzeniami:

oto wersja numer 1, w stylu takim bym powiedziała - glamour:


wersja numer 2, taka trochę romantyczna:


i dwie razem:


zdecydować się nie mogę, może wezmę dwie, a jak zobaczę pannę młodą w całej okazałości to zdecyduję ;)


w tytule pisałam o pożegnaniu, mianowicie wyjeżdżam jutro na wesele, co potrwa oczywiście dwa dni. a w poniedziałek wybieram się na lekko ponad tydzień w Tatry. dokładnie pod Zakopane, do Białego Dunajca, na coroczny obóz akademicki.
spędzę tam niezapomniane chwile, jak co roku, przywiozę wiele zdjęć, nowych znajomości, inspiracji i obolałe kolano po górskich wycieczkach.
mam kilka priorytetów zakupowych, prócz oscypków i bunca myślę jeszcze o czymś drewnianym i jakichś tkaninkach, na które zerkam idąc na Krupówki przez 2 lata.
będę miała niezłe zaległości blogowe, ale postaram się je nadrobić. w każdym razie, to będzie mój urlop tegoroczny, urlop od remontu..ufff... już się cieszę.

na sam koniec, coś o spełnianiu marzeń.
mianowicie ostatnio spełniło się jedno z nich, jest pachnące i piękne. zakochałam się w zapachu Allure od mojej pierwszej wizyty w Paryżu, jako podlotka jeszcze. i marzyłam, że kiedyś jak będę dorosła sobie kupię takie perfumy. a tu niespodzianka i są:


dziękuję za nie.

życzę Wam udanego dnia, znów upalnego we Wrocloviu. i życzę sobie dobrej pogody w Tatrach i wielu natchnień, Wam i mi oczywiście.



czwartek, 25 sierpnia 2011

obiecanki

jak pisałam we wcześniejszym poście, w weekend byłam w Bolesławcu, na święcie ceramiki. to już drugi raz - chyba stanie się to tradycją. 
byłam jednak trochę niepocieszona, bo się okazało, w dzień wyjazdu, że równolegle jest organizowany jarmark tkaczy śląskich... trochę daleko było z Bolesławca do Chełmska Śląskiego, ale w przyszłym roku lepiej zaplanuję rozjazdy po festiwalach.

kiedyś nie pałałam zbytnią miłością do tych niebieskich kubeczków w białe kółeczka, lecz człowiek jest zmienny i zakochałam się w nich! 
postanowiłam mieć całą kolekcję, od korali po zestaw środka stołu. więc już jest kilka miseczek, czajniczek, kubeczki, talerzyki... przez te 2 lata się nazbierało. 
myślałam o tym, by kupować wszystko w jednym wzorze, w takim tradycyjnym bolesławieckim... ale teraz tyle jest pięknych zdobień - więc każdy przedmiot zakupiony tam jest z innej kolekcji. dość! przejdźmy do zdjęć ;).

w tym roku z rynku został ustawiony najdłuższy stół z zastawą porcelanową, naprawdę był dłuugii:


w mojej ulubionej wytwórni ceramiki, nieopodal zjazdu z autostrady, tak jak w poprzednim roku był ogródek ceramiczny, gdzie można było po podglądać różnych artystów:


również ja zostałam namówiona na twórczość ceramiczną, efektów może nie pokażę, bo to był mój debiut, ale oto dowód skupienia nad paterą:


miło było, ale się skończyło. jednak pozostały naczynia i mój nowy kubek, choć raczej przypomina kubeł... mieści się w nim dużo herbaty w każdym razie. pewnie gdzieś pojawi się w postach, ale to później.

dziś jestem zajęta robieniem kartki na ślub, na który wybieram się w weekend. nie mogłam się zdecydować na styl, więc zrobiłam dwie kopertówki. ale o tym może jutro.

miłego, upalnego (przynajmniej we Wrocławiu) popołudnia

p.s. złożyłam dziś moją pracę dyplomową do dziekanatu... teraz czekam na obronę (rękami i nogami oczywiście)





poniedziałek, 22 sierpnia 2011

zalegający Berlin

kiedyś przeglądając blogi, natknęłam się na pewien post, mianowicie TU. zainspirowało mnie to, do weekendowej podróży do Berlina. z Wrocławia, nie jest bardzo daleko, tak z 4 godzinki jazdy autem. ale warto. takim więc sposobem, po raz pierwszy odwiedziłam stolicę Niemiec. 

od jakiegoś czasu, zwiedzając nowe miejsca, staram się je poznawać od zwykłej, ludzkiej, codziennej strony. oczywiście nie omijam szerokim łukiem sztampowych zabytków, bo warto je zobaczyć, ale poszlajać się po mniej znanych dzielnicach jest bardzo miło.
tak więc moje pierwsze kroki stawiałam w poszukiwaniu targu w dzielnicy Prenzlauer Berg. 

oto kilka zdjęć z wizyty na bardzo ekologicznym, bardzo handmejdowym i bardzo kwieciśtym, pachnącym pomarańczami targu. zachwycałam się ilością kwiatów a przede wszystkim hortensji, jak niedawno odkryłam pięknie trzymają się w wazonie. a tam... ach te kwiatowe kule:


a tu miły pan, idealnie wpisujący się w klimat targu. miał stoisko z oprawianymi w skórę notesami, piękne:


zwiedzanie dzielnicy nie skończyło się na targu, wszystkie sklepy otaczające to niesamowite miejsce. wszystkie witryny były prześliczne, oczu nie można było od nich oderwać:



buszując po okolicznych sklepikach trafiłam do raju. oczywiście jak to raj, wszystko piękne, kolorowe, wszystko chciało by się ze sobą zabrać. mianowicie raj był sklepem z tkaninami, guzikami, wstążeczkami... aż się rozpływam jak o tym piszę... ale ceny, hmmm... szkoda że były w euro. więc zostały mi tylko zdjęcia z raju:



myślę, że jeszcze wybiorę się do Berlina, zaopatrzę się w ojro i jeszcze raz odwiedzę sklep i może coś z niego wyniosę ;) no i oczywiście nie raz wrócę do tętniącej artystycznym życiem dzielnicy.

Berlin sam w sobie kojarzy się z murem, z bramą i z paradą miłości, miałam okazję, wędrując głównymi altariami stolicy natrafić na... na pewnego rodzaju paradę. mój niemiecki okazał się gorszy niż myślałam, ale z tego co zrozumiała, to to zbiorowisko miało wiele postulatów, od anty seksistowskich po proekologiczne. myślę, że pierwsze zdjęcie jakie zrobiłam odda w całości atmosferę tam panującą:


wracając do zwiedzania mniej znanych dzielnic oto zdjęcie pani turystki, z śliczną lnianą torbą. jakby ktoś nie poznał, to ja:


dziękuję Wam za wytrwałość w oglądaniu zdjęć, trochę ich było. ale ja się tak cieszyłam, że wyjadę gdzieś, bo remont mnie męczy strasznie, niby już prawie koniec, a jeszcze nie. musiałam się podzielić przynajmniej kropelką z morza berlińskich doznań.

wszystkie Was zapraszam do stolicy Niemiec, sama miałam inne wyobrażenia dotyczące Berlina, zostałam mile zaskoczona. śliczne miasto, tylko gdyby nie ten język... . Ale serdecznie polecam weekendowy wyjazd i szukanie nieznanych miejsc w każdym mieście.

już niedługo trochę ceramicznie będzie. jestem po wczorajszym powrocie ze Święta Ceramiki w Bolesławcu, wiec są nowe nabytki i dużo wrażeń.

miłego, wreszcie letniego, dnia !

wtorek, 16 sierpnia 2011

przedsmak

o tym jak minął mi weekend.
i o tym jak szalałam po 2 targach dziennie.
i o tym jak trafiłam do raju szyciowych kobiet.
będzie później.